23 3

آن ‌بیست‌وسه‌ نفر

نام نویسنده : احمد یوسف‌زاده
انتشارات : سوره مهر
آن ‌بیست‌وسه‌ نفر

چشم‌هایتان را ببندید و خودتان را در کنار بیست‌ودو نفر از دوستانتان در ذهنتان مجسم کنید. همه‌شان هم نباید هم‌سن‌وسال شما باشند. چند نفر را پانزده‌ساله تصور کنید. چهارده، شانزده و هفده‌ساله هم حتماً بینشان باشد. خب! حالا این‌ گروه بیست‌وسه‌ نفره را از مدرسه، کتابخانه، پارک یا هر جای دیگری که می‌توانند در صلح و شادی کنار هم باشند و گل بگویند و گل بشنوند، بردارید و یک‌راست ببرید به زندان استخبارات بغداد؛ مخوف‌ترین ‌زندان عراق! آن‌هم نه در این عصر رسانه و دنیای مجازی و فنّاوری‌های دیجیتال، که در روزهای دهه شصت، بدون گوشی همراه و جی‌پی‌اس. آن‌هم نه مثل یک‌ دورهمی با لباس‌های مرتب و لبخندهای نقلی، که در لباس اسارت با ترکشی در بازو! خب! این شد ماجرای آن ‌بیست‌وسه‌ نفر.

 

روزگار نوجوانی در اسارت

«احمد یوسف‌زاده» یکی از آن‌ بیست‌وسه‌ نفر نوجوانی است که در اولین ‌ماه‌های جنگ تحمیلی، همه باهم به اسارت رژیم بعث درآمدند. او در خاطرات خود نوشتش که با نام «آن‌ بیست‌وسه ‌نفر» به همت انتشارات سوره مهر منتشر شده، هشت ماه از این‌ هشت‌ سال و اندی اسارت را روایت کرده است. فکرش را بکنید. گذراندن همه روزهای نوجوانی و حتی بخشی از روزگار جوانی‌تان در اردوگاه دشمن.
نگران نباشید! این کتاب از آن‌ دسته آثاری نیست که با شرح مفصل و جزئی شکنجه‌ها و آزارهایی که رژیم بعث به اسرای ایرانی روا می‌داشت، روح شما را آزرده کند. اتفاقاً قلم نویسنده که توانسته به‌خوبی خودش را برگرداند به حال و هوای روزهای نوجوانی، طنز دل‌نشینی دارد. این‌ طنز خوش‌خوان باعث می‌شود هم کتاب را راحت بخوانید، هم درعین‌حال که به فکر فرومی‌روید، لبخندی گوشه لبتان بنشیند.
به تیتر یادداشت نگاه کنید. بله! احمد یوسف‌زاده کرمانی است و این ‌توفیق را داشته تا به فرماندهی حاج قاسم در جبهه جنگ حاضر شود؛ اما نه آن ‌حاج قاسم مو سپید و جاافتاده‌ای که به چشم ما آشناتر است؛ بلکه قاسم سلیمانی جوانی که روزهای دومین ‌دهه زندگی‌اش را می‌گذرانده و آن‌وقت‌ها، پیش از تشکیل سپاه قدس، فرماندهی تیپ ثارالله را بر عهده داشته (در روزهای بعد، این‌ تیپ تبدیل شد به «لشکر ثارالله» و حاج قاسم تا پایان جنگ فرمانده آن بود). این ‌روزها که غم شهادت حاج قاسم و جای خالی او بر دلمان سنگینی می‌کند خواندن کتابی که از حاج قاسم و مَنش فرماندهی او حرف می‌زند هم حسرت‌بار است، هم شیرین.
یکی از این ‌لحظات که نام حاج قاسم در کتاب آمده، زمانی است که پیش از اعزام نیروهای آموزش‌دیده به جبهه، حاج قاسم آمده تا رزمنده‌های کم‌سن‌وسال را جابه‌جا کند تا به عملیات نروند. حرص نخورید، بعداً خود نویسنده حکمت این ‌کار حاج قاسم را در کتابش برایتان توضیح می‌دهد. مواجهه احمد یوسف‌زاده شانزده‌ساله با این‌ فرمانده جوان و اضطراب او از آشکار شدن سن و سالش، از آن ‌خاطره‌های خواندنی کتاب است. بیایید بخشی از آن را باهم بخوانیم:

 

فرمانده دوست‌داشتنی

«روز اعزام رسیده بود و قاسم سلیمانی که جوانی جذاب بود و فرماندهی تیپ ثارالله را بر عهده داشت، دستور داده بود همه نیروها روی زمین فوتبال جمع شوند. در دسته‌های پنجاه‌نفری روی زمین چمن نشستیم. قاسم میان نیروها قدم می‌زد و یک‌به‌یک آن‌ها را برانداز می‌کرد. پشت سرش میثم افغانی راه می‌رفت. میثم قدی بلند و سینه‌ای گشاده داشت. اگر یک‌قدم از قاسم جلو می‌افتاد، همه فکر می‌کردند فرمانده اصلی اوست؛ بس که رشید و بالابلند بود.
حاج قاسم و میثم و چند پاسدار دیگر داشتند به سمت ما می‌آمدند. دلم لرزید. او آمده بود نیروها را غربال کند. کوچک‌ترها از غربال او فرومی‌افتادند. نیروهایی را که سن ‌و سالی نداشتند از صف بیرون می‌کشید و می‌گفت: «شما تشریف ببرید پادگان. ان‌شاءالله اعزام‌های بعدی از شما استفاده می‌شه!»...
حاج قاسم لباسی به تن داشت که من آن را دوست داشتم. اصلاً قیافه‌اش مهربان بود. برخلاف همه فرماندهان نظامی، او با تواضع نگاه می‌کرد و با مهربانی تحکم! درعین‌حال، به اعتراض اخراجی‌ها توجهی نمی‌کرد...» (صص۵۷-۵۶)

هشتمین مظلوم

هشتمین مظلوم

ماه صفر به پایان می‌رسد. شهادت امام هشتم در آخرین روز این ماه، پایان دو ماه سوگورای است. از آغاز محرم، سرشک غم باریده‌ایم، تا عاشورا، اربعین، بیست‌وهشتم صفر و سرانجام روز شهادت حضرت رضا(ع). اینک جهان تشیع در سوگ غریب خراسان است، والامردی که در راه آرمان و برای کسب خشنودی حضرت حق، شکیبا و استوار، رضای الهی را به جان پذیرفت و رهروان طریق توحید را تا رسیدن بر قله‌های شرف و وادی رستگاری رهنمون شد. هشتمین مظلوم، عصارۀ ایمان و هدف، آمیزه‌ای از دانش و تقوا، عبادت و بینش، مبارزه و پایداری و اراده و همت بود. او، هر چند در اوج عزت و جلال، اما اسیر ظلم مأمون بود؛ آن‌گونه که گاهی از خدایش، مرگ می‌طلبید. آه از آن انگور مسموم، که رضای آل محمد علیهم السلام را به رضوان برد! وای از آن زهر جفا که امام جواد را یتیم کرد!

پیام رهبر انقلاب درپی ترور دانشمند هسته‌ای و دفاعی شهید محسن فخری‌زاده

پیام رهبر انقلاب درپی ترور دانشمند هسته‌ای و دفاعی شهید محسن فخری‌زاده

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در پیامی با تبریک و تسلیت شهادت و فقدان دانشمند برجسته و ممتاز هسته‌ای و دفاعی جناب آقای محسن فخری‌زاده، بر مجازات قطعی عاملان و آمران این جنایت و همچنین لزوم پیگیری تلاش علمی و فنی این شهید تأکید کردند. متن پیام رهبر انقلاب اسلامی به این شرح است: بسم الله الرّحمن الرّحیم دانشمند برجسته و ممتاز هسته‌ئی و دفاعی کشور جناب آقای محسن فخری‌زاده به دست مزدوران جنایتکار و شقاوت‌پیشه به شهادت رسید. این عنصر علمی کم‌نظیر جان عزیز و گرانبها را به خاطر تلاشهای علمی بزرگ و ماندگار خود، در راه خدا مبذول داشت و مقام والای شهادت، پاداش الهی اوست. دو موضوع مهم را همه‌ی دست‌اندرکاران باید به جِدّ در دستور کار قرار دهند، نخست پیگیری این جنایت و مجازات قطعی عاملان و آمران آن، و دیگر پیگیری تلاش علمی و فنی شهید در همه‌ی بخشهائی که وی بدانها اشتغال داشت. اینجانب به خاندان مکرم او و به جامعه‌ی علمی کشور و به همکاران و شاگردان او در بخشهای گوناگون، شهادت او را تبریک و فقدان او را تسلیت میگویم و علو درجات او را از خداوند مسألت میکنم. سیّدعلی خامنه‌ای ۸ آذرماه ۹۹