جمعه 22 دي 1396 در 20:55
23 3
جمعه 22 دي 1396 در 20:55

مدیرشهید، جمشید قاسمی

در انجام امور خیر و کمک به همنوعان هر کاری از دستش برمی آید کوتاهی نمی کرد و همیشه در فکر رسیدگی به مردم مستضعف بود.

مدیرشهید، جمشید قاسمی

 

تولد: 1336 

شهادت: 1366، خاک عراق

سمت: مدیر

 

ثانیه ها به هـروله می گذرند و من دسـتی به گذشـته و چشمی به آینده، نگران نخ هایی هستم که در باغ مجاور ملکوت ایستاده اند و هنوز سعف های خسته شان را برای ما تکان می دهند. چه شد که ملکوت خود را در گلبرگ لاله ها و شقایق ها گستراند و مردانی سبز به ملکوت سرخ پا نهادند چه مردان سرخی ز صحرا گذشتند، چه مردان سبز به دیار رسیدند.

او که مژده آمدنش را سیدی از تبار حسین (ع) داده بود چگونه می توانست راه سعادت و نیک‌روزی را نپیماید و به رستگاری جاودان نرسد. ساده و مصمم و بسیار صمیمی و مهربان! شهید جمشید قاسمی با اخلاق نیکو، باگذشت و فداکار، درس عاطفه و مهر می داد او که ساده‌زیستی پیشه اش بود قاطع و مصمم در انجام احکام الهی و فرایض دینی بر همگان پیشی می گرفت. ایمان والایش، اعتقاد راسخ و استوارش او را فردی دوست‌داشتنی و موردقبول همگان ساخته بود. شهید قاسمی بسیار حساس، دقیق و هوشیار بود. جاذبه و دافعه را در تبلیغ و تشویق اطرافیان و مردم مدنظر داشته و از افرادی که در انجام این امور جدی و مسئول بودند راضی و خوشحال و از آنان که در این خصوص کوتاهی می کردند دلگیر می شد.

او فرزندی مهربان و همواره، همراه و همیار خانواده اش بود. دوستانی صمیمی و مخلص داشت و معیارش در دوستی با آنان، عقاید مذهبی و انقلابی و هم سطحی فرهنگی بود. او به جهت دارا بودن روحیه ایثار و اخلاص زبانزد عام و خاص بود و همیشه برای آسایش دیگران اعم از خانواده و دوست و آشنا باگذشت از خود، مشقات بسیار تحمل می کرد.

شهید قاسمی بعد از اخذ دیپلم در حوزۀ علمیۀ حضرت حجت (عج) شروع به تحصیل علوم و معارف فرهنگ اسلامی نمود. هشت ماه بعدازآن به علت اوج گرفتن انقلاب اسلامی، جلسات درس حوزه تعطیل شد. او نیز به‌اتفاق سایر طلاب دینی به جمع مبارزان پیوست. وی در بیشتر فعالیت های ضد رژیم به‌ویژه پخش اعلامیه های امام شرکت داشت.

شهید قاسمی به امام و انقلاب با تمام وجود عشق می ورزید و انقلاب را مظهر اقتدار سیاسی ملت و امام را الگو و سمبل ارتقا و رشد انقلاب و رهبر و پیشوای مسلمانان می دانست و خویش را چون یک بسیجی گمنام دریادل که لحظه ای از امام و انقلابش غافل نبود و روش و منش امام را سرلوحۀ زندگی فردی و خانوادگی خویش قرار داده بود و دیگران را نیز به این مسئله سفارش می نمود.

شهید قاسمی در انجام امور خیر و کمک به همنوعان هر کاری از دستش برمی آید کوتاهی نمی کرد و همیشه در فکر رسیدگی به مردم مستضعف بود و همواره رضای خدا را در نظر داشت و هیچ‌گاه مسائل مادی نمی توانست در بعد معنوی او خللی وارد کند. تلاش او محدود به فعالیت های اجتماعی‌اش نبود و همواره در جهت ارتقاءِ فکری دانش آموزان و همکارانش تلاش می کرد. در بسیج مساجد، فعالیت های مربوط به امور جنگ و جبهه و پشتیبانی از سنگرها را انجام می داد. همچنین در جهاد سازندگی برای ساختن و آبادانی نقش خود را ایفا می نمود. شهید قاسمی در کلاس های درس سیاسی، اخلاق و فلسفه و دروس حوزوی شرکت می جست و از محضر علما و اساتید استفاده می¬کرد. اهل مطالعه بود و کتاب های حضرت امام، استاد فرزانه شهید مطهری و شهید دستغیب را بسیار می خواند.

او پس از انقلاب در پایگاه مسجد قمر بنی‌هاشم، حزب جمهوری اسلامی و بنیاد مستضعفان به فعالیت پرداخت. پس از مدتی در صندوق قرض الحسنه کوثر به کار مشغول شد. همکاران او در مدارس گفته اند: «قاسمی مدیری باتدبیر و کاردان بود و در همین حال برای همه دوستی صمیمی و مهربان، در رابطه با کار بسیار مسئولانه و متعهدانه برخورد میکرد».

وی هیچ‌وقت نمی خواست که روابط جای ضوابط را بگیرد. هرگز به خاطر اینکه دیگر همکارانش از او راضی باشند، از عقیده و مکتبش عدول نمی کرد و در رابطه با مکتبش همان‌گونه که جاذبه داشت دافعه نیز داشت؛ بااین‌حال به‌واسطۀ شخصیت والا و رفتار پسندیده اش همه او را دوست داشتند. او از انجام هیچ خدمتی در خصوص دانش آموزان و تربیت آنان فروگذار نمی نمود و در ماه مبارک رمضان برای همکاران، درس قرآن می گذاشت و دیگران را تشویق بر قرائت و آموزش آن کتاب آسمانی می کرد. عشق و علاقۀ شهید قاسمی به خانواده و دانش آموزان بسیار بود ولی او عشق دیگری در سر می پروراند، او عاشق جبهه بود و لحظه ای از جبهه و جنگ غافل نبود و بااینکه ده‌ها بار چه به‌عنوان رانندۀ آمبولانس، امدادگر و آرپی جی زن و ... در جمع رزمندگان حضور یافته و دو بار نیز مجروح گشته بود؛ متواضعانه می گفت: «ما که برای این انقلاب، کاری نکرده ایم» و در پایان به سعادتی که خواهانش بود در حالی که نام علی(ع) را برلب داشت رسید و نور عظیم شهادت را پذیرا شد.

 

آن‌کس که ترا شناخت جان را چه کند؟ فرزند و عیال و خانمان را چه کند

دیوانه کنی هر دوجهانش بخشی دیوانۀ تو هر دوجهان را چه کند

توصیه به انجام واجبات و پرهیز از محرمات، اطاعت از ولایت‌فقیه و آماده شدن برای ظهور فرج آقا امام زمان(عج) از سفارش‌های این شهید عزیز است.

 

 

 

 

 

 

 

خاطرۀ شهدا را در مقابل طوفان تبلیغات دشمن زنده نگهداریم

خاطرۀ شهدا را در مقابل طوفان تبلیغات دشمن زنده نگهداریم

دفاع مقدس با ستاره‌های درخشان شهدا جلوه‌نمایی می‌کند. ضمن گرامیداشت «هفتۀ دفاع مقدس»، وظیفۀ قدردانی از ایثارگران به‌ویژه شهیدان، فریضه‌ای عینی، تعینی و همیشگی است. بزرگداشت شهید یعنی اصالت بخشیدن به آن هدف‌ها و تشویق به آن عمل و تقدیس آن ایثار، تکریم شهیدان به آن است که این ملت هرگز در برابر سلطه‌گران مستکبر سرخم نکند. یاد شهیدان باید همیشه در فضای جامعه زنده باشد. زنده نگهداشتن یاد شهدای انقلاب باعث تداوم حرکت انقلاب است. شهیدان مظهر هدف، تلاش و تداوم هستند. ما در حقیقت، انقلاب، اسلام، قرآن، استقلال، آبرو و حیثیت را از برکت خون پاک شهدای عزیزمان داریم. خون شهیدان تضمین‌کنندۀ استقلال ملت و سربلندی اسلام است. نظام جمهوری اسلامی امروز امانت شهیدان است. خون شهدای انقلاب اسلامی به هدر نرفته است و آنها بودند که به قیمت خون خود، آبروی اسلام، قرآن، پیامبر و استقلال مملکت را حفظ کردند و حرکتی که آنها در این انقلاب از خود نشان دادند در طول تاریخ بی‌نظیر بوده است. چراغ راه آیندۀ ما شعار آزادگی و فداکاری شهدای ماست. با زبان و عملی خالصانه می‌گوییم: «شهدا! ما شما را فراموش نکرده‌ایم ... اصلاً مگر حماسه، شهادت، هویزه، طلائیه، بستان، صدای غرش توپ‌ها، حسین فهمیده‌ها و باکری‌ها، چمران‌ها، آوینی‌ها و ... فراموش شدنی هستند؟ شما در روح و باطن ما جای دارید. اندیشه و تفکر شما در روح و روان جامعۀ ایرانی جای دارد. یاد شما گرامی و راهتان پُررهرو باد.» سرداران دفاع مقدس، الگوی نسل آینده‌ساز انقلاب هستند؛ لذا سیرۀ نظری و عملی آن عزیزان فرا روی ماست که می‌بایست از آن بهره گرفت؛ از این رو، به‌منظورگرامیداشت یاد و خاطرۀ آن عزیزان در «هشت سال دفاع مقدس» و بهره‌برداری از اندیشۀ زلال آنان، بخشی از وصایا و گفته‌های تعدادی از سرداران شهید را تقدیم می‌داریم:

درگذشت استاد محمد علی اعتضاد رضوی

درگذشت استاد محمد علی اعتضاد رضوی

انالله و انا الیه راجعون  بسم الله الرّحمن الرّحیم درگذشت شخصیت فرهیخته، مجرب، متدین، انقلابی، مخلص والگوی عرصه تعلیم و تربیت که عمر گرانسنگ خود را در راه تربیت نسل آینده ساز هزینه نمود. دست اندرکاران کانون مدارس اسلامی کشور را اندوهگین،متاسف و متاثر ساخت.   لازم است این درگذشت را به جامعه فرهنگیان بالاخص همکاران مدارس اسلامی کشور، بیت شریف آن مرحوم و کلیه بازماندگان تسلیت عرض کنیم و از خداوند سبحان برای روح آن بزرگوار علو درجات و برای خانواده محترم به ویژه فرزندان آن عزیز که همچنان در سنگر تعلیم و تربیت فعالیت می نمایند صبرجزیل و طول عمر مسئلت می نماییم. روحش شاد و یادش گرامی باد  کانون مدارس اسلامی کشور