چهارشنبه 07 شهريور 1397 در 11:30
23 3
چهارشنبه 07 شهريور 1397 در 11:30

هر کس را منم مولا، على مولاى اوست

هر کس را منم مولا، على مولاى اوست

چشمه ‏ها جوشید و جارى گشت دریا در غدیر       باغ عشق و آرزوها شد شکوفا در غدیر

 فصل باران بود و رویش فصل سبز زیستن      خنده، گل مى‏ کرد بر لبهاى صحرا در غدیر

 بود پیدا در زلال جارى تکبیرها      نقطه پایان عمر تشنگی ها، در غدیر

جبرئیل آمد که: بلِّغ یا محمّد! همّتى!     حکم یزدان‏ست و باید کرد اجرا، در غدیر

 رفت بالا از جهاز اشتران و، خطبه خواند     خطبه‏ یى شورْ آفرین و شورْافزا در غدیر

 تا که بردارد پیمبر پرده از رازى بزرگ      کرد بیرون ز آستین دست خدا را در غدیر

 عرشیان، در اشتیاق خاکیان مى‏ سوختند    تا على با دست احمد رفت بالا در غدیر

(گفت: هر کس را منم مولا، على مولاى اوست)       کرد گل، گل نغمه احمد چه زیبا در غدیر!

 نخل سَرسبز نبوّت شد گل آرا، تا که شد      از فروع دین: تولّا و تبرّا، در غدیر

 دستِ رد بر سینه اغیار مى ‏زد آشکار       (عاد من عاداه) او افکند غوغا در غدیر

گاه بیعت بود و، بدعت پا به پاى فتنه‏ ها      خیمه مى ‏زد در کنار آرزوها، در غدیر

 خشمه اى شعله ‏ور، پژواک کینِ جاهلى       خطِّ سیر خود جدا کرد آشکارا در غدیر

یاد دارید اى زلالىْ فطرتان مى ‏پرست!       پیر می خواران صفا مى‏ کرد با ما در غدیر؟!

 یاد دارید اى حماستى طینتان سربِدار       بو الفضولِ فتنه را، رسواىِ رسوا در غدیر؟

یاد دارید اى بهشتىْ سیرتان! مولا على        از قیام خود، قیامت کرد برپا در غدیر؟!

کهکشان در کهکشان، اشراق بود و روشنى     از طلوع آفتابِ عالمْ آرا، در غدیر

 طور بود و، نور بود و، کشف و اشراق و شهود     شد بهشت آرزوها آشکارا، در غدیر

لَن تَرانى گو، ترانى گوى شد تا جلوه کرد      با تماشایىْ ‏ترین تصویر، مولا در غدیر

خُم به جوش آمد که: ساقى، ساقى کوثر شده ‏ست         مى ز چشم مست ساقى، بادهْ پیما در غدیر

  هر چه پیمودید یاران باده، بادا نوشِ‏تان!       با حریفان گفت ساقى: نوش باد! در غدیر

 گل سرود شوق را، هستى به لب دارد که: من     آنچه را گم کرده بودم، گشت پیدا در غدیر

 دست افشانى کند گردون، که با دست خدا     فتنه‏ هاى دیر پا، افتاد از پا در غدیر

شاعر: (محمّد على مجاهدى (پروانه))

هشتمین مظلوم

هشتمین مظلوم

ماه صفر به پایان می‌رسد. شهادت امام هشتم در آخرین روز این ماه، پایان دو ماه سوگورای است. از آغاز محرم، سرشک غم باریده‌ایم، تا عاشورا، اربعین، بیست‌وهشتم صفر و سرانجام روز شهادت حضرت رضا(ع). اینک جهان تشیع در سوگ غریب خراسان است، والامردی که در راه آرمان و برای کسب خشنودی حضرت حق، شکیبا و استوار، رضای الهی را به جان پذیرفت و رهروان طریق توحید را تا رسیدن بر قله‌های شرف و وادی رستگاری رهنمون شد. هشتمین مظلوم، عصارۀ ایمان و هدف، آمیزه‌ای از دانش و تقوا، عبادت و بینش، مبارزه و پایداری و اراده و همت بود. او، هر چند در اوج عزت و جلال، اما اسیر ظلم مأمون بود؛ آن‌گونه که گاهی از خدایش، مرگ می‌طلبید. آه از آن انگور مسموم، که رضای آل محمد علیهم السلام را به رضوان برد! وای از آن زهر جفا که امام جواد را یتیم کرد!

درگذشت استاد محمد علی اعتضاد رضوی

درگذشت استاد محمد علی اعتضاد رضوی

انالله و انا الیه راجعون  بسم الله الرّحمن الرّحیم درگذشت شخصیت فرهیخته، مجرب، متدین، انقلابی، مخلص والگوی عرصه تعلیم و تربیت که عمر گرانسنگ خود را در راه تربیت نسل آینده ساز هزینه نمود. دست اندرکاران کانون مدارس اسلامی کشور را اندوهگین،متاسف و متاثر ساخت.   لازم است این درگذشت را به جامعه فرهنگیان بالاخص همکاران مدارس اسلامی کشور، بیت شریف آن مرحوم و کلیه بازماندگان تسلیت عرض کنیم و از خداوند سبحان برای روح آن بزرگوار علو درجات و برای خانواده محترم به ویژه فرزندان آن عزیز که همچنان در سنگر تعلیم و تربیت فعالیت می نمایند صبرجزیل و طول عمر مسئلت می نماییم. روحش شاد و یادش گرامی باد  کانون مدارس اسلامی کشور