پنجشنبه 18 مرداد 1397 در 21:15
23 3
پنجشنبه 18 مرداد 1397 در 21:15

آداب زیــارت

برگرفته از کتاب سبک زندگی مؤسسه آموزشی - پژوهشی قرآن و نهج‌البلاغه

آداب زیــارت

آداب زیارت به ترتیب عبارت‌اند از:

غسل زیارت یا حداقل با وضو بودن؛

ترک کلام بیهوده و لغو و مخاصمه و مجادله درراه؛

طهارت از حدث کبری؛

پوشیدن لباس­های پاک و پاکیزه و سفید و نو؛

مسیر زیارت را پیاده پیمودن؛

در وقت رفتن به سمت حرم مقدس گام­ها را کوتاه برداشتن و به‌آرامی و وقار سیر نمودن و خاضع و خاشع بودن و سربه‌زیر انداختن و به بالا و اطراف خود توجه ننمودن؛

خوشبو نمودن خود در غیر زیارت امام حسین(ع)؛

پابرهنه سوی قبر رفتن (مراد از آن بدون کفش راه رفتن نه بدون جوراب بودن) در سیره و روش عملی حضرت امیر مؤمنان واردشده که در پنج مورد با پای‌برهنه راه می­رفتند و کفش­هایشان را به دست چپ می­گرفتند و فرمودند: «این‌ها مکان­هایی خدایی ­اند پس دوست دارم که در آن‌ها پابرهنه باشم. روز عید فطر برای نماز، روز عید قربان، روز جمعه، عیادت مریض و تشییع‌جنازه»؛

در وقت رفتن به حرم مطهر، زبان را به ذکر تکبیر و تحمید و تسبیح و تهلیل و تمجید مشغول کردن و به صلوات فرستادن بر محمد و آل محمد دهان را معطر نمودن؛

بر در حرم شریف ایستادن و اذن دخول طلبیدن و سعی در تحصیل رقت قلب و خضوع و شکستگی خاطر نمودن به تصور و فکر در عظمت و جلالت قدر صاحب آن مرقد منور و اینکه می­بیند ایستادن او را و می­شنود کلام او را و جواب می­دهد سلام او را چنانچه به همه این‌ها شهادت می­دهد در وقت خواندن اذن دخول و تدبر در محبت و لطفی که به شیعیان و زائران خود دارند و تأمل در خرابی­های حال خود و خلاف­ها که به آن بزرگواران کرده و فرموده­ های بی‌حد که از ایشان نشنیده و آزارها و اذیت­ها که از او به ایشان یا به خاصان و دوستان ایشان رسیده که برگشتن به آزردن ایشان است و اگر به‌راستی در خود بنگرد قدم­هایش از رفتن بازایستد و قلبش هراسان و چشمش گریان شود و این روح تمام آداب است؛

بوسیدن آستانه مبارکه. روایت‌شده که اگر زیارت کننده سجده کند و نیت کن که از برای خدا سجده می­کنم، به شکر اینکه مرا به این مکان رسانیده بهتر خواهد بود؛

مقدم داشتن پای راست در وقت داخل شدن و مقدم داشتن پای چپ در وقت بیرون آمدن مانند مساجد؛

رفتن به نزد ضریح مطهر به‌نحوی‌که بتواند خود را به آن بچسباند و توهم آنکه دور ایستادن ادب است، وَهم است زیرا که واردشده، تکیه کردن بر ضریح و بوسیدن آن؛

در وقت زیارت پشت به قبله و رو به قبر منور ایستادن و ظاهراً این ادب مختص به معصوم است و چون از خواندن زیارت فارغ شد گونه راست را به حال تضرع به ضریح بگذارد، پس گونه چپ را بگذارد و بخواند خدا را به‌حق صاحب قبر که او را از اهل شفاعت آن بزرگوار قرار دهد و مبالغه کند در دعا و الحاح، پس برود به سمت سَرِ مُطهّر و روبه‌قبله بایستد و دعا کند؛

ایستادن در وقت خواندن زیارت اگر عذری ندارد از ضعف و درد کمر و درد پا و غیره؛

گفتن تکبیر هنگام دیدن قبر مطهر، پیش از شروع خواندن زیارت و نیز روایت‌شده که پیش روی امام(ع) تکبیر گفته و بگوید لا اِلهَ اِلا ا... وَحدَهُ لاشَریکَ لَهُ، ثواب رَضوانُ ا... الاکبَر را ان‌شاءا... برای او دارد؛

خواندن زیارت مَأثُوره (وارده) از ائمه(ع) و ترک خواندن زیارت­های مخترع شده. شیخ کلینی از عبدالرحیم قصیر روایت کرده که بر حضرت صادق(ع) وارد شدم و گفتم فدایت شوم از پیش خود دعایی اختراع کردم. فرمود: «آن را رها کن هرگاه حاجتی داشتی به حضرت رسول(ص) پناه ببر و دو رکعت نماز به آن حضرت هدیه کن»؛

به‌جا آوردن نماز زیارت و کمترین حالت آن دو رکعت است. اگر زیارت برای پیغمبر(ص) است نماز را در روضه مطَهَّره به‌جا آورد و اگر در حَرَم یکی از ائمه(ع) است در بالای سر به‌جا آورد. خواندن سوره یس در رکعت اول و سوره الرحمن در رکعت دوم، اگر برای آن زیارتی که نماز آن می­خواند کیفیت مخصوصی ذکر نفرموده باشند و آن‌که دعا کند بعد از نماز به آنچه واردشده یا به آنچه در خاطر او می­رسد برای دین و دنیای خود و تعمیم دهد در دعا؛ زیرا که آن به اِجابت نزدیک­تر است؛

سجده شکر به‌جا آوردن؛

کسی که داخل حرم مطهر شود و ببیند که نماز جماعت منعقدشده است ابتدا به نماز توجّه کند، پیش از آنکه زیارت کند و همچنین ترک کند زیارت را و داخل نماز شود اگر وقت نماز شده وگرنه ابتدا کردن به زیارت، اولی است چه آن غایت مقاصد اوست و اگر در بین زیارت نماز بپا شد مستحب است از برای زائران که زیارت را قطع کنند و روی‌آورند به نماز و کراهت دارد ترک آن و بر ناظر (خادم) حَرَم است که مردم را امر کند به نماز؛

 

ادامه دارد...

هشتمین مظلوم

هشتمین مظلوم

ماه صفر به پایان می‌رسد. شهادت امام هشتم در آخرین روز این ماه، پایان دو ماه سوگورای است. از آغاز محرم، سرشک غم باریده‌ایم، تا عاشورا، اربعین، بیست‌وهشتم صفر و سرانجام روز شهادت حضرت رضا(ع). اینک جهان تشیع در سوگ غریب خراسان است، والامردی که در راه آرمان و برای کسب خشنودی حضرت حق، شکیبا و استوار، رضای الهی را به جان پذیرفت و رهروان طریق توحید را تا رسیدن بر قله‌های شرف و وادی رستگاری رهنمون شد. هشتمین مظلوم، عصارۀ ایمان و هدف، آمیزه‌ای از دانش و تقوا، عبادت و بینش، مبارزه و پایداری و اراده و همت بود. او، هر چند در اوج عزت و جلال، اما اسیر ظلم مأمون بود؛ آن‌گونه که گاهی از خدایش، مرگ می‌طلبید. آه از آن انگور مسموم، که رضای آل محمد علیهم السلام را به رضوان برد! وای از آن زهر جفا که امام جواد را یتیم کرد!

درگذشت استاد محمد علی اعتضاد رضوی

درگذشت استاد محمد علی اعتضاد رضوی

انالله و انا الیه راجعون  بسم الله الرّحمن الرّحیم درگذشت شخصیت فرهیخته، مجرب، متدین، انقلابی، مخلص والگوی عرصه تعلیم و تربیت که عمر گرانسنگ خود را در راه تربیت نسل آینده ساز هزینه نمود. دست اندرکاران کانون مدارس اسلامی کشور را اندوهگین،متاسف و متاثر ساخت.   لازم است این درگذشت را به جامعه فرهنگیان بالاخص همکاران مدارس اسلامی کشور، بیت شریف آن مرحوم و کلیه بازماندگان تسلیت عرض کنیم و از خداوند سبحان برای روح آن بزرگوار علو درجات و برای خانواده محترم به ویژه فرزندان آن عزیز که همچنان در سنگر تعلیم و تربیت فعالیت می نمایند صبرجزیل و طول عمر مسئلت می نماییم. روحش شاد و یادش گرامی باد  کانون مدارس اسلامی کشور