یکشنبه 18 شهريور 1397 در 14:13
23 3
یکشنبه 18 شهريور 1397 در 14:13

روش های تربیتی و آموزشی جایگزین رقابت

روش های تربیتی و آموزشی جایگزین رقابت

به‌منظور انتقال نظریات کاربردی برای فراهم‌سازی زمینه‌های تعالی فعالیت‌های فرهنگی و تربیتی، ضمن بررسی و معرفی کتاب‌های مناسب، خلاصه‌ای از کتاب‌های معرفی‌شده تقدیم گردیده است. در این شماره کتاب «درآمدی بر طرح مدرسه صالح»، برگرفته از مبانی نظری و سند تحول بنیادین آموزش‌وپرورش، معرفی و بخش‌هایی از آن ارائه می‌شود.

امید است همکاران بهره‌برداری نمایند و نسبت به کاربست‌های موضوع در سطح مدارس اقدام و زمینۀ مطالعات عمیق‌تر دانش‌آموزان را بیش‌ازپیش فراهم نمایند.

... ادامه از شماره قبل

 

چگونه این اهداف را پیاده می­کند؟

پر کردن شکم و لذت­های جنسی را هدف زندگی قرار می­دهد؛

نفوذ در خانواده و سُست کردن خانواده­ ها به‌خصوص خانواده­ های متدین؛

جدا کردن دین از سیاست و جلوه دادن عدم کار آیی دین؛

مردود شناختن فرهنگ خود؛

شکستن غرور مردم؛

کم­رنگ کردن التزام به رعایت احکام شرعی؛

ایمان زُدایی و شک در اعتقادات با ایجاد جلسات مذهبی منحرف و ترویج آیین­ها و دین­های دروغین؛

بی ­تفاوتی نسبت به ارزش­های دینی؛

واردکردن خلل در مهم­ترین اصل قانون اساسی «ولایت‌فقیه».

 

چه باید کرد؟

اولین چیزی که به نظر می­رسد کشیدن حصار، ایجاد محیط بسته، منع کردن و برقراری نظام تربیت پُلیسی است؛ اما آیا با این روش مشکل حل می­شود؟ خیر!

توصیه­ هایی به مربیان و اولیای دانش ­آموزان، برای مصونیت در برابر تهاجم فرهنگی:

تکیه‌ بر فرهنگ، معارف و ارزش­های اسلامی؛

سالم بودن تفکر مربی و پدر و مادر و همچنین داشتن عقیده صحیح و یقین به اصول و احکام الهی؛

داشتن بینش و منطق صحیح و نرمی و ملاطفت در رفتار با دانش ­آموزان؛

آوردن مال حلال در زندگی؛

از کودکی به فرزندان و متربیان بیاموزیم که اسلام مساوی است با سربلندی و افتخار؛

پرورش کرامت انسانی و عزت‌نفس در فرزندان و متربیان، البته با حفظ تعادل؛

ایجاد محبت و معرفت نسبت به پیامبر(ص) و اهل‌بیت(ع) در دل دانش ­آموزان؛

ایجاد محیط گرم در خانواده و فضای تفاهم و بانشاط در مدرسه برای متربیان؛

دوستان خوبی برای فرزندان و متربیان خود باشیم و از عصبانیت و خشونت پرهیز کنیم؛

اصالت و شخصیت دینی خود و فرزندانمان را مستحکم کنیم؛

خود و فرزندان و متربیان را آماده‌سازیم که در دام شیطان نیفتیم؛

از روش­های خشکِ مذهبی که ایجاد بدبینی می­کند پرهیز کنیم.

توصیه ­های مقام معظم رهبری در رفتار با جوانان

باید نسل جوان را حفظ کرد؛

با جوانان با صراحت و صداقت حرف بزنید؛

برخورد شایسته با جوانان داشته باشید؛

از جوانان به‌عنوان یک کالای مصرفی استفاده نکنید؛

در برنامه ­ریزی برای جوانان شتاب‌زده عمل نکنید؛

جوانان را در برابر شبهات حفظ کنید؛

محیط فرهنگی را برای جوانان حفظ کنید؛

جوانان را به ورزش کردن وادار کنید؛

به هنر و هنرمندان جوان توجه نمایید؛

به جوانان، تضرع و توسلِ فرزانگان را یاد دهید؛

به جوانان، دین بیاموزانید.

تربیت فرزندان به حُبِّ علی بن ابی‌طالب(ع)

قال رسول‌ا...(ص): «أدِّبُوا اَولادکُم بِحُبِّ عَلِیّ بنِ أَبی طالِب(ع)»؛ فرزندان خود را به محبت علی بن ابی‌طالب(ع) ادب کنید.

سؤال 1) حب چیست و حبّ علی بن ابی‌طالب(ع) یعنی چه؟

حب در قرآن کریم است، آنجا که حضرت ابراهیم(ع) برای هدایت مُشرکان (چون شب تاریک درآمد و ستارۀ درخشان را دید) گفت: «إنّی لا اُحِبُّ ألآفِلینَ»؛ این پروردگار من است، پس چون آن ستاره غروب کرد، گفت: «من چیز نابود شونده را دوست ندارم».

حضرت ابراهیم(ع) می­گوید: «خدا آن چیزی است که انسان به او دل دهد، علم و فلسفه به خاطر این است که انسان نهایتاً حب داشته باشد.»

امام صادق(ع) می­فرماید: «اَلحُبُّ اَفضَلُ مِنَ الخَوفِ»؛ خوف از خداوند بسیار خوب و پسندیده است؛ اما حب به خداوند از خوف برتر و بالاتر است.

امام باقر(ع) می­فرماید: «هَلِ الدِّینُ اِلاَّ الحُبّ»؛ آیا دین جز محبت، چیز دیگری است؟

امام باقر(ع) می­فرماید: «اَلدِیّنُ هُو الحُبُّ وَ الحُبُّ هُوَ الّدِین»؛ دین همان حب و حب همان دین است.

امام باقر(ع) می­فرماید: «الأیمانُ حبٌّ و بُغضٌ»؛ ایمان، دوست داشتن و دوست‌نداشتن است.

امام صادق(ع) در شرح آیۀ: «فَمَن یَکفُر بِالطّاغوتِ و یُؤمِن بِا... فَقَدِ استَمسَکَ بِالعُروَةِ الوُثقی»؛ پس اگر کسی، از راه کفر و اطاعت طاغوت برگردد و به راه ایمان و پرستش خدا گراید؛ به رشتۀ محکم و استواری چنگ زده است.

عُروة الوثقی را می­فرماید: «مَوَدَّتُنا اهل‌البیت»؛ مودّت و دوستی ما اهل‌بیت است.

سؤال 2) چگونه می­توان حبّ علی بن ابی‌طالب(ع) را ایجاد کرد؟

پیامبر گرامی اسلام(ص) می­فرماید: «اَلمَرءُ مَعَ مَن أَحَبَّ»؛ انسان باکسی است که او را دوست دارد؛ یعنی خواستار کسی است که به او علاقه‌مند است و او را دوست دارد.

حضرت علی(ع) می­فرماید: «انَا مَعَ رسول‌ا...(ص) وَ مَعِیَ عِترَتیِ و سِبطَیَّ عَلی الحَوضِ أُرادَنا فَلیَأخُذ بِقَولِنا وَلیَعمَل بِعَمَلِنا»؛ من با رسول‌ا...(ص) هستم و عترت من و فرزندانم بر سر حوض کوثر، هر کس ما را دوست دارد. سخنان ما را فرامی‌گیرد و به آنچه ما عمل می­کنیم او عمل کند.

امام صادق(ع) می­فرماید: «سه چیز است که محبت برجای می­گذارد: دین، تواضع و بذل و بخشش.»

حضرت علی(ع) می­فرماید: «سه چیز است که محبت را ایجاب می­کند: حُسن خُلق، حُسن مدارا و رفق و تواضع.»

امام باقر(ع) فرمود: «خوش‌رویی، زیبایی و گشاده­رویی محبت کسب می­کند و نزدیک شدن به خداوند را. بداخمی و برخورد به‌سختی و خشونت، دوری از خدا را به بار می ­آورد.»

 

سؤال 3) نهایت محبت کجاست و به‌سوی چه کسی؟

خداوند می­فرماید: «قُل إن کُنتُم تُحبُّونَ ا... فَاتَّبِعُونی یُحبِبکُمُ ا...»؛ بگو ای پیامبر! اگر خداوند را دوست دارید، مرا تبعیت کنید، خداوند شمارا دوست خواهد داشت.

امام صادق(ع) می­فرماید: «اَلقَلبُ حَرَمُ ا... فَلاتُسکِن حَرَمَ ا... غَیرَ ا...»؛ قلب جایگاه و حرم خداوند است، به‌غیراز خدا چیزی و کس دیگر را در آن جای ندهید. 

 

سؤال 4) در مدرسه چه کنیم؟

در حدیث موردبحث پیامبر(ص) می­فرماید: «ادب شما دربارۀ فرزندانتان همراه با حبّ علی(ع) باشد؛ یعنی آمیختگی ادب و تربیت به همراه حبّ ائمه(ع)»

برای تربیت و ادب فرزندان و شاگردان به حبّ علی بن ابیطالب(ع) چند توصیه را بیان می­داریم:

مربی خود نسبت به امیرالمؤمنین و ائمه اطهار(ع) حبّ داشته باشد؛ و این حبّ واقعی باشد و در رفتار و اعمال او به‌طور طبیعی مشهود باشد نه تصنعی و ظاهرسازی؛

حضرت علی(ع) می­فرماید:

«... وَلیَعمَل بِعَمَلِنا»؛ به آنچه ما عمل می­کنیم او نیز عمل کند.

شاگردان خود را دوست داشته باشد و این دوست داشتن فقط به خاطر خدا باشد؛

استفاده از شعائر اسلامی و مراسم و برنامه ­های جشن و عزاداری و فعالیت­های پرورشی وسیله ­ای باشد برای تربیت دینی و وِلایی دانش آموزان؛

بهترین و مؤثرترین روش برای تربیت دینی و ولایی فرزندان و شاگردان، سازندگی خود مربّی و عمل به دستورات دین و داشتن رفتارهای اجتماعی و روابط صحیح اسلامی است که دانش ­آموز بدون هیچ شکی عیناً می­پذیرد و تربیت می­شود، همان‌طور که امام صادق(ع) فرمود: «کونُوا دُعاةَ النّاسِ بِغَیر اَلسِنَتِکُم. لَیَرَوا مِنکُمُ الوَرَعَ وَ الأِجتِهادَ»؛ مردم را به راه خدا دعوت کنید به غیر زبانتان (با رفتار و اعمالتان)؛ چراکه از شما پرهیزکاری و جدیت را ببیند.

خاطرۀ شهدا را در مقابل طوفان تبلیغات دشمن زنده نگهداریم

خاطرۀ شهدا را در مقابل طوفان تبلیغات دشمن زنده نگهداریم

دفاع مقدس با ستاره‌های درخشان شهدا جلوه‌نمایی می‌کند. ضمن گرامیداشت «هفتۀ دفاع مقدس»، وظیفۀ قدردانی از ایثارگران به‌ویژه شهیدان، فریضه‌ای عینی، تعینی و همیشگی است. بزرگداشت شهید یعنی اصالت بخشیدن به آن هدف‌ها و تشویق به آن عمل و تقدیس آن ایثار، تکریم شهیدان به آن است که این ملت هرگز در برابر سلطه‌گران مستکبر سرخم نکند. یاد شهیدان باید همیشه در فضای جامعه زنده باشد. زنده نگهداشتن یاد شهدای انقلاب باعث تداوم حرکت انقلاب است. شهیدان مظهر هدف، تلاش و تداوم هستند. ما در حقیقت، انقلاب، اسلام، قرآن، استقلال، آبرو و حیثیت را از برکت خون پاک شهدای عزیزمان داریم. خون شهیدان تضمین‌کنندۀ استقلال ملت و سربلندی اسلام است. نظام جمهوری اسلامی امروز امانت شهیدان است. خون شهدای انقلاب اسلامی به هدر نرفته است و آنها بودند که به قیمت خون خود، آبروی اسلام، قرآن، پیامبر و استقلال مملکت را حفظ کردند و حرکتی که آنها در این انقلاب از خود نشان دادند در طول تاریخ بی‌نظیر بوده است. چراغ راه آیندۀ ما شعار آزادگی و فداکاری شهدای ماست. با زبان و عملی خالصانه می‌گوییم: «شهدا! ما شما را فراموش نکرده‌ایم ... اصلاً مگر حماسه، شهادت، هویزه، طلائیه، بستان، صدای غرش توپ‌ها، حسین فهمیده‌ها و باکری‌ها، چمران‌ها، آوینی‌ها و ... فراموش شدنی هستند؟ شما در روح و باطن ما جای دارید. اندیشه و تفکر شما در روح و روان جامعۀ ایرانی جای دارد. یاد شما گرامی و راهتان پُررهرو باد.» سرداران دفاع مقدس، الگوی نسل آینده‌ساز انقلاب هستند؛ لذا سیرۀ نظری و عملی آن عزیزان فرا روی ماست که می‌بایست از آن بهره گرفت؛ از این رو، به‌منظورگرامیداشت یاد و خاطرۀ آن عزیزان در «هشت سال دفاع مقدس» و بهره‌برداری از اندیشۀ زلال آنان، بخشی از وصایا و گفته‌های تعدادی از سرداران شهید را تقدیم می‌داریم:

درگذشت استاد محمد علی اعتضاد رضوی

درگذشت استاد محمد علی اعتضاد رضوی

انالله و انا الیه راجعون  بسم الله الرّحمن الرّحیم درگذشت شخصیت فرهیخته، مجرب، متدین، انقلابی، مخلص والگوی عرصه تعلیم و تربیت که عمر گرانسنگ خود را در راه تربیت نسل آینده ساز هزینه نمود. دست اندرکاران کانون مدارس اسلامی کشور را اندوهگین،متاسف و متاثر ساخت.   لازم است این درگذشت را به جامعه فرهنگیان بالاخص همکاران مدارس اسلامی کشور، بیت شریف آن مرحوم و کلیه بازماندگان تسلیت عرض کنیم و از خداوند سبحان برای روح آن بزرگوار علو درجات و برای خانواده محترم به ویژه فرزندان آن عزیز که همچنان در سنگر تعلیم و تربیت فعالیت می نمایند صبرجزیل و طول عمر مسئلت می نماییم. روحش شاد و یادش گرامی باد  کانون مدارس اسلامی کشور