دوشنبه 25 فروردين 1399 در 18:53
23 3
دوشنبه 25 فروردين 1399 در 18:53

الفبای قصه نویسی

شرط رسیدن برای جذاب و مؤثر از کار در آمدن یک اثر هنری، آن است که هنرمند، تا خود به شدت تحت تاثیر موضوعی قرار نگیرد در صدد خلق اثری در آن باره بر نیاید

الفبای قصه نویسی

چه کسانی می­توانند هنرمند باشند؟
وارد شدن در هر رشته ­ای نیازمند وجود یک زمینه قبلی در شخص داوطلب است. پیش زمینه­ عالم هنر نیز به اعتقاد عده ­ای وجود «هوش» و «حساسیت» در شخصی است که می­خواهد به این وادی قدم بگذارد. یک مطالعه­ سطحی در زندگی هنرمندان اصیل و مشهور جهان نشان می­دهد که آنها از این دو ویژگی برخوردار بوده­ اند.
منظور از هوش، داشتن بهره­ هوشی بالاتر از متوسط و مقصود از حساسیت، داشتن آنتن­ های حسی قوی و تیزتر یک فرد نسبت به پیرامون خود در مقایسه با افراد دیگر است به طوری که فرد در قبال مسائل و اتفاقاتی که پیرامون او و جهان رخ می­دهد عکس­العمل­ هایی به مراتب عمیق­ تر و گسترده ­تر نشان می­دهد. در برابر حوادث مختلف بسته به نوع آن مانند بچه ­ها از شادی لبریز شود یا مانند زنان به سادگی اشک بریزد یا مانند افراد زود رنج و کم تحمل از عمق وجود خشمگین شود و از شدت خشم همه چیز را به هم بریزد.


هوش و احساس کامل دو عنصر لازم برای ورود به عرصه­ هنر است


وقتی مجموعه متناسبی از این دو عامل در شخصی جمع شد و با یک ذوق تربیت یافته هنری همراه شد، ما شاهد یک «هنرمند بالقوه» خواهیم بود، یعنی هنرمندی که تنها استعداد هنری دارد اما هنوز این استعداد به عرصه­ ظهور نرسیده است. برای بالفعل شدن این استعداد مطالعه، تحقیق وتمرین بسیار زیاد تا حد اشباع شدن در آن رشته خاص باید انجام گیرد تا فرد فوت و فن­ ها و چم و خم­ های آن رشته را به خوبی فرا بگیرد و کاملاً بر آن فنون مسلط و سوار شود.
برای قصه ­نویس شدن نیز باید مراحلی طی شود که از آن جمله خواندن هزاران داستان است. یعنی وقت گذاشتن و به قول قدیمی­ ها دود چراغ خوردن وشب بیداری­ ها و گذشتن از بسیاری از تفریحات و مشغولیت ­های دیگر.


برای قصه نویس شدن باید مراحلی طی شود که از آن جمله خواندن هزاران داستان است


در این راه میان­بر وجود ندارد باید تمام راه را رفت و آن هم پیاده تا به سر منزل مقصود رسید. تحمل این رنج­ها نه تنها در مراحل ابتدایی آن وجود دارد بلکه تا رسیدن به مرحله­ پختگی و کمال نیز باید ادامه یابد.
در باره رمان عظیم حدودا دوهزار صفحه­ ای «جنگ و صلح» اثر «لئو تولستوی» نوشته ­اند که او آن را هفت بار پاک نویس کرد. حال آنکه دنیا او را از نوابغ کم نظیر عالم ادبیات می­داند. «ارنست همینگوی» می­گوید داستان «پیرمرد و دریا» را بیش از دویست بار باز نویسی کرده است. غرض آنکه خوش باوری و ساده­ انگاری است که کسی گمان کند بدون کوشش و تلاش بسیار و تنها با داشتن ذوق و استعداد هنری می­تواند در این راه به جایی برسد و یک شبه ره صد ساله را بپیماید و به قله­ های موفقیت دست یابد. پس کار خود را با خواندن داستان­ های مختلف و برگزیده شروع می­کنیم.
از کجا آغاز کنیم؟
کسی که می­خواهد قصه ­نویس خوبی شود حتما باید از همان دوران کودکی قصه بخواند و خیلی زیاد هم بخواند. اما این تاکید نباید کسی را به اشتباه بیندازد که مطالعه چنین شخصی تنها باید به قصه محدود شود. موضوع کار قصه نویس انسان و زندگی است. انسان یک موجود چند بعدی است و در مسیر زندگی خود با کل هستی در ارتباط متقابل است.

پس نویسنده برای طرح درست ودقیق و کامل انسان در قصه­ هایش مجبور است به شناختی کامل از هستی، جهان، طبیعت، خود و سایر موجودات دست پیدا کند. او تاریخ و گذشته­ ای دارد و در این سیر تاریخی شکست­ ها و پیروزی­ هایی را پشت سر گذاشته، آزمایش ­ها و خطاهایی کرده، خام بوده و پخته شده تا به صورت امروزی در آمده است. پس لازم است نویسنده چیزی از تاریخ زندگی نوع انسان، تاریخ نژاد و کشورش و آداب و رسوم ملت خود بداند.
نویسنده برای طرح درست و دقیق و کامل انسان در قصه­ هایش مجبور است به شناختی کامل از هستی، جهان، طبیعت، خود و سایر موجودات دست پیدا کند.
از دیگر سو، انسان تنها بعد مادی و جسمانی ندارد و دارای جنبه ­ای عمیق­تر و پیچیده تر ـ که از آن به بخش روحی ومعنوی یاد می­ کنند ـ است و باید این جنبه را هم به خوبی شناخته و مطالعاتی نیز در این زمینه داشته باشد.
از جمله یک نویسنده باید در زمینه­ های مذهبی، سیاسی، اجتماعی، روان شناسی و مردم شناسی وغیره مطالعات عمیقی انجام دهد.
پس از طی این مراحل او باید با دید و زاویه ­ای جدید به پیرامون خود بنگرد و جنبه­ های جدیدی از موضوعات را کشف کند. او باید بتواند بر آفت بزرگ «عادت» و «روز مرگی» غلبه کند و هیچ چیز را عادی و معمولی تصور نکند بلکه به هر چیز و هر کس چنان نگاه کند که گویی اولین بار است آن را می­ بیند. آنگاه است که در میان همین جریان­ ها و پدیده ­های از نظر دیگران معمولی زندگی، چیزهایی را خواهد دید و کشف خواهد کرد که بقیه متوجه آنها نشده ­اند.
یکی از قصه­ نویسان مشهور می­ گوید:


آنچه را که انسان می­خواهد در قصه بیان کند، باید مدتی دراز و با دقت فراوان نگاه کند، تا بتواند جنبه­ ای از آن را پیدا کند که پیش از آن به وسیله هیچ کسی گفته نشده باشد

حرف آخر
لئو تولستوی، نویسنده­ شهیر روسی می­ گوید: «هنر، انتقال احساس تجربه شده است.»
یعنی در واقع، یک اثر هنری از زمانی شروع به آفریده شدن می­ کند که هنرمند در چار چوب یکی از قالب­ های هنری، دست به کار انتقال احساسی که خود پیشتر به ژرف­ترین شکل ممکن آن را تجربه کرده است، به مخاطبانش می ­شود.
اگر هنرمندی به شرح و وصف و تجسم چیزها و حس­ هایی که خود با آنها آشنایی عمیق و بی ­واسطه ندارد، بپردازد حاصل کارش نمی­تواند دارای اصالت هنری لازم باشد. به همین سبب نیز، اثر مخلوق او، تأثیری را که لازمه­ یک اثر هنری ارزشمند است برمخاطبانش نخواهد گذاشت.
بعد دیگر کار، به عشق و علاقه­ هنرمند به موضوع و عناصر کارش ارتباط پیدا می­ کند. به بیانی دیگر:


شرط رسیدن برای جذاب و مؤثر از کار در آمدن یک اثر هنری، آن است که هنرمند، تا خود به شدت تحت تاثیر موضوعی قرار نگیرد در صدد خلق اثری در آن باره بر نیاید
 

زیرا:
«ذات نایافته از هستی بخش کی تواند که شود هستی بخش»


و سخن تنها آن زمان که از دل بر آید، بر دل می­نشیند.

خاطرۀ شهدا را در مقابل طوفان تبلیغات دشمن زنده نگهداریم

خاطرۀ شهدا را در مقابل طوفان تبلیغات دشمن زنده نگهداریم

دفاع مقدس با ستاره‌های درخشان شهدا جلوه‌نمایی می‌کند. ضمن گرامیداشت «هفتۀ دفاع مقدس»، وظیفۀ قدردانی از ایثارگران به‌ویژه شهیدان، فریضه‌ای عینی، تعینی و همیشگی است. بزرگداشت شهید یعنی اصالت بخشیدن به آن هدف‌ها و تشویق به آن عمل و تقدیس آن ایثار، تکریم شهیدان به آن است که این ملت هرگز در برابر سلطه‌گران مستکبر سرخم نکند. یاد شهیدان باید همیشه در فضای جامعه زنده باشد. زنده نگهداشتن یاد شهدای انقلاب باعث تداوم حرکت انقلاب است. شهیدان مظهر هدف، تلاش و تداوم هستند. ما در حقیقت، انقلاب، اسلام، قرآن، استقلال، آبرو و حیثیت را از برکت خون پاک شهدای عزیزمان داریم. خون شهیدان تضمین‌کنندۀ استقلال ملت و سربلندی اسلام است. نظام جمهوری اسلامی امروز امانت شهیدان است. خون شهدای انقلاب اسلامی به هدر نرفته است و آنها بودند که به قیمت خون خود، آبروی اسلام، قرآن، پیامبر و استقلال مملکت را حفظ کردند و حرکتی که آنها در این انقلاب از خود نشان دادند در طول تاریخ بی‌نظیر بوده است. چراغ راه آیندۀ ما شعار آزادگی و فداکاری شهدای ماست. با زبان و عملی خالصانه می‌گوییم: «شهدا! ما شما را فراموش نکرده‌ایم ... اصلاً مگر حماسه، شهادت، هویزه، طلائیه، بستان، صدای غرش توپ‌ها، حسین فهمیده‌ها و باکری‌ها، چمران‌ها، آوینی‌ها و ... فراموش شدنی هستند؟ شما در روح و باطن ما جای دارید. اندیشه و تفکر شما در روح و روان جامعۀ ایرانی جای دارد. یاد شما گرامی و راهتان پُررهرو باد.» سرداران دفاع مقدس، الگوی نسل آینده‌ساز انقلاب هستند؛ لذا سیرۀ نظری و عملی آن عزیزان فرا روی ماست که می‌بایست از آن بهره گرفت؛ از این رو، به‌منظورگرامیداشت یاد و خاطرۀ آن عزیزان در «هشت سال دفاع مقدس» و بهره‌برداری از اندیشۀ زلال آنان، بخشی از وصایا و گفته‌های تعدادی از سرداران شهید را تقدیم می‌داریم:

درگذشت استاد محمد علی اعتضاد رضوی

درگذشت استاد محمد علی اعتضاد رضوی

انالله و انا الیه راجعون  بسم الله الرّحمن الرّحیم درگذشت شخصیت فرهیخته، مجرب، متدین، انقلابی، مخلص والگوی عرصه تعلیم و تربیت که عمر گرانسنگ خود را در راه تربیت نسل آینده ساز هزینه نمود. دست اندرکاران کانون مدارس اسلامی کشور را اندوهگین،متاسف و متاثر ساخت.   لازم است این درگذشت را به جامعه فرهنگیان بالاخص همکاران مدارس اسلامی کشور، بیت شریف آن مرحوم و کلیه بازماندگان تسلیت عرض کنیم و از خداوند سبحان برای روح آن بزرگوار علو درجات و برای خانواده محترم به ویژه فرزندان آن عزیز که همچنان در سنگر تعلیم و تربیت فعالیت می نمایند صبرجزیل و طول عمر مسئلت می نماییم. روحش شاد و یادش گرامی باد  کانون مدارس اسلامی کشور